Door: Wim Reubsaet,  26-12-2023
Huisarts Lambert W. Winter (1928-2023)


Tot 1957 was er in Voerendaal één huisartsenpraktijk met apotheek. Dokter. Jeu Wolfs uit Eijsden vestigde zich in Voerendaal. Hij woonde en werkte in het statige woonhuis met rieten kap aan de Hogeweg. Toen hij in 1956 op 63-jarige leeftijd overleed zette zijn zoon Jo Wolfs de praktijk van zijn vader voort. Er zijn aanwijzingen dat Jo Wolfs het werk als huisarts eerder als een last dan een roeping zag. Toen in 1957 een jonge arts uit het westen van het land zich aandiende en voornemens was om in Voerendaal een praktijk te beginnen had Jo Wolfs hier geen bezwaar tegen: "mijn vader heeft zijn hele leven keihard gewerkt en hij is niet oud geworden, dat zal mij niet gebeuren" aldus Jo Wolfs, "ik wil het zelf wat kalmer aan doen." Hierdoor was de weg vrij voor Lambert (Ber) Winter en zijn vrouw Pia Lammers om samen in Voerendaal een bestaan en een huisartsenpraktijk op te bouwen.

Ber Winter was de jongste uit een groot katholiek gezin in het Noord-Hollandse dorp De Kwakel. Zijn vader Hendrik was huisschilder en zijn moeder Koosje bestierde het huishouden waarin 15 kinderen en een pleegkind opgroeiden. De oudste zonen volgden traditiegetrouw hun vader in het beroep van schilder. Verder leren na de lagere school, was er voor de jongens uit het Kwakelse dorp niet bij. De jongste drie zonen van het echtpaar Hendrik en Koosje hadden het geluk dat vader tot andere inzichten kwam en het goed vond dat ze naar de Mulo gingen.

Hoewel zijn moeder graag zag dat hij priester werd, wilde hij zelf liever dokter worden. Wel wat hooggegrepen voor een jongen uit De Kwakel vonden andere dorpsbewoners. Lambert zet door. Van jongs af aan voelde hij al de roeping om dokter te worden. In een moeilijk periode, tijdens de oorlogsjaren, doorloopt hij de mulo. Zijn oude schoolmeester uit de 4e klas maakt hem wegwijs: "Om dokter te worden moet je naar de universiteit, dan is de mulo niet genoeg en moet je naar de HBS," is zijn advies. De schoolmeester helpt hem om de nodige vakken bij te spijkeren voor toelating tot de 3e klas van de HBS. De HBS rondt hij met succes af en na het halen van zijn propodeuse mag hij in 1948 beginnen met zijn studie medicijnen aan de universiteit van Amsterdam. In 1951 doet hij zijn kandidaadsexamen, waarvoor hij cum-laude slaagt. Hij volgt de verplichte co-schappen in diverse ziekenhuizen en ontvangt in 1956 zijn artsenbul.

Pia Lammers komt uit Vrouwenakker, een plaatsje aan de Amstel dicht bij De Kwakel. De jongens uit De Kwakel gaan 's zomers vaak zwemmen in de Amstel en gebruiken dan de loods van Pia's vader om zich om te kleden. Van jongs af aan kennen Pia en Lambert elkaar, maar er is geen sprake van een vriendschap, laat staan een ontluikende liefde. Die ontstaat pas veel later tijdens zijn studie. Pia werkt als verpleegkundige op de afdeling verloskunde in het ziekenhuis van Haarlem. Bij het uitreiken van zijn artsenbul hebben Lambert en Pia zich verloofd. Een ideaal koppel voor een huisartsenpraktijk.

Lambert Winter vervangt in zijn vroege jaren als arts, regelmatig huisartsen die tijdelijk afwezig zijn. Tijdens een vakantie van huisarts Zeegers in Blerick vervangt hij ook daar. Bij de familie Zeegers komt hij in contact met Jo en Rita Duysens uit Voerendaal. Rita is een nicht van mevrouw Zeegers. Jo en Rita vertellen hem over Voerendaal en over de vorig jaar plotseling overleden huisarts Jeu Wolfs en diens zoon Jo die de praktijk van zijn vader voortzet. Ook vertellen ze over de aanstaande uitbreiding bij Kunrade waardoor het aantal inwoners behoorlijk zal toenemen. Daar is straks zeker plaats voor een tweede huisarts.

In februari 1957 gaat Lambert Winter met zijn scooter richting Zuid-Limburg, op zoek naar de plaats Voerendaal. Hij parkeert zijn scooter bij de Laurentiuskerk En belt aan bij de pastorie. Hij wordt ontvangen door pastoor Loo. Deze vertelt hem dat er in Kunrade een nieuwe parochiekerk is gebouwd en dat hij maar eens contact moet opnemen met rector Jac Mohr. Later volgt er ook nog een kennismakingsgesprek met Jo Wolfs. En de weg naar een huisrtsenpraktijk in Kunrade is open.

De eerste praktijk opent hij in 1957 op de Bergseweg nummer 11 in Kunrade. Hij huurt daar een kleine woon- en praktijkruimte, maar deze is verre van ideaal te noemen. Ook de huisbaas werkt als een stoorfactor en ze gaan al vlug op zoek naar een nieuwe locatie. Die vinden ze op de Heerlerweg 33. Beneden de woning en boven de praktijkruimte en wachtkamer. Zonder pottekijkers, hun eerste eigen plekje waar ze hun idealen kunnen verwezenlijken.
In 1960, ze hebben dan inmiddels twee kinderen, verhuizen ze naar hun nieuwe woning aan de Breemstraat nr. 7. Dit huis is vele malen ruimer en heeft een gescheiden aanbouw voor wachtkamer, apotheek en praktijkruimte met onderzoekskamer. Dat is ook wel nodig want de praktijk groeit. In hun nieuwe woning worden ook hun drie volgende kinderen geboren waarvan de laatste een tweeling.
De praktijk blijft groeien en het aantal patiŽnten wordt teveel voor ťťn huisarts. Door een conflict met de huisarts Jo Wolfs is er ook geen sprake meer van elkaars diensten tijdens weekeinden en nachten op te vangen. Op zoek naar versterking sluit Dr. Rudolf Panhuys aan in de praktijk van Lambert Winter. Samen gaan ze verder met de zorg voor hun patiŽnten.

Begint zeventiger jaren vatten ze het plan op om een nieuw, ruim en modern praktijkgebouw te bouwen aan het Raadhuisplein. Lamberts echtgenote Pia neemt de coŲrdinatie van de bouw voor haar rekening. Alle wensen en plannen nemen Lambert, Rudolf en Pia samen door. De nieuwe praktijk met apotheek aan het Raadhuisplein is een feit. Het oude gebouw aan de Breemstraat heeft geen functie meer en heeft ernstig te leiden van mijnschade. Het echtpaar besluit om een nieuwe woning te bouwen aan het Onze Lieve vrouweplein.

In de herfst van 1972 als de nieuwbouw zijn hoogste punt heeft bereikt wordt dit gevierd met een etentje. Diezelfde avond moet Pia vreselijk braken. Lambert denkt dat ze iets verkeerds heeft gegeten, maar de volgende dag houdt het braken aan. In oktober wordt ze opgenomen in het ziekenhuis en volgt er een operatie. Tijdens die operatie constateerd de arts een tumor bij de alvleesklier. Een operatie is niet mogelijk. Pia heeft hooguit nog drie tot vier maanden te leven. Deze boodschap slaat in als een bom bij het jonge gezin Winter. Ondanks haar ziekte, die ze in het begin maar moeilijk kan accepteren, blijft ze zo goed en zo kwaad als het gaat actief. Ze blijft de nieuwbouw van het huis aan het Onze Lieve Vrouweplein coŲrdineren. In mei 1973 is de woning klaar. Pia is dan volledig bedlegerig. Vanuit haar bed stuurt ze de verhuizing aan zodat alles op de juiste plaats terecht komt. Het gezin begint aan een nieuwe start in een nieuw huis, maar steeds hangt de ziekte van Pia als een donkere wolk boven hen. Op 15 juli 1973 overlijdt Pia in het nieuwe huis aan het Onze Lieve Vrouweplein.

Lambert Winter heeft nu de zorg voor 5 jonge kinderen, daarnaast een drukke praktijk met apotheek en het gemis van een sturende kracht in de artsenpraktijk. Een rol die Pia perfect paste. Tijdens zijn werk komt hij er achter dat hij zijn praktijk niet aankan en hij nauwelijks aan rouwen toekomt. Met pijn in het hart verkoopt hij zijn praktijk aan Dr. Harry de Graaf en gaat werken bij het ABP. Al vlug krijgt hij genoeg van de ambtenarij bij het ABP en na een half jaar neemt hij ontslag. Hij krijgt een baan aangeboden bij DSM in Heerlen als bedrijfsarts. Hier komt hij weer in contact met 'patiŽnten'. Zijn werk bij DSM blijft niet onopgemerkt en een startende onderneming uit Maastricht meldt zich bij hem. Zij zoeken een arts die kan helpen bij het opstarten van een gezondheidsdienst voor bedrijven in de Oostelijke Mijnstreek. Hij neemt de uitdaging aan en rond deze succesvol af. Hieruit is het latere Encare Arbozorg B.V. uit voortgekomen. DSM is hem ook niet uit het oog verloren en vraagt hem om terug te komen in de functie van directeur van de gezondsheidsdienst van DSM. Deze functie vervult hij met plezier tot zijn 60ste jaar waarna hij met pensioen moet gaan volgens de toenmalige regels van DSM, waar de ondernemingsraad niet van af wil wijken.


In zijn vrije tijd gaat hij golfen, reizen en speelt hij bridge. Het spel leert hij van een vriendin, Trudy. Trudy heeft hij tijdens een feestje ontmoet. Het klikt tussen Lambert en Trudy en zij besluiten te trouwen. In 1976 wordt het huwelijk ingezegend en Trudy trekt in bij het jonge gezin. Na wat kleine aanloopprobleemjes gaat het ook goed tussen Trudy en de kinderen. Als de kinderen allen zijn uitgevlogen blijven Lambert en Trudy achter in het grote huis in Kunrade. In 1986 verkopen ze het huis en gaan kleiner wonen in een riante bungalow aan het Bospad in Heerlen. Trudy heeft een zwakke gezondheid en beland enkele keren in het ziekenhuis. In 2002 krijgt Trudy een herseninfarct en wordt hulpbehoevend. Lambert krijgt nu de taak van mantelzorger, die hij plichtsgetrouw vervult. Ook toont Trudy verschijnselen van dementie waardoor de zorg nog moeilijker wordt. in 2003 wordt Trudy opgenomen in de zorginstelling Huize op de Berg, op loopafstand van hun woning. Lambert zoekt haar dagelijks op. In oktober 2004 overlijdt Trudy. Lambert is voor de tweede keer weduwnaar.

De laatste jaren met Trudy waren zware jaren voor Lambert. Hij zoekt zijn weg in allerlei activiteiten om toch onder de mensen te blijven. Zijn kinderen helpen hun vader en nemen hem op sleeptouw naar diverse landen o.a.: AziŽ, AustraliŽ, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten. Daarnaast blijft hij bridgen en ontmoet zo Ninette, waarmee hij een LAT-relatie begint.

Na een familiebijeenkomst in De Kwakel besluit hij zijn levensverhaal op papier te zetten. Met hulp van familieleden en dochter Gertild. schrijft hij een boek met de titel "OVER LIEFDE, VREUGDE EN VERDRIET". Ter gelegenheid van zijn 90ste verjaardag presenteert hij zijn levensverhaal in boekvorm aan zijn familie en enkele personen die hieraan hebben meegewerkt.
Dit verhaal is een korte samenvatting van zijn levensverhaal.

20 mei 2023 is Lambert Willem Winter tijdens een verblijf in het Spaanse Sevilla, rustig in zijn slaap overleden. Hij werd bijgezet in het graf van zijn geliefde Pia op het rooms katholieke kerkhof van de St. Laurentiuskerk te Voerendaal.

Reageer







Zijn leven in beeld.


Berrie Winter als peuter.


 

 



Zijn geboortehuis aan
de Boterdijk 125 in De Kwakel.
 

 




Pia Lammers als 16 jarig meisje.
(1927-1973)
 

 




Zijn ouders Hendrik en Jacoba
Winter-Van der Meer
 

 



Dit artikel is niet helemaal juist
De praktijken van Wolfs en Winter
bestonden een tijdlang
naast elkaar.
 

 





Bedrijfsarts
bij DSM
 

 



Huwelijksdag
met echtgenote Trudy