Laurentiusplein



Laurentiusplein gezien vanaf de kruising Tenelenweg, Vincentiusstraat.
Het eerste blok links zijn de huisnummers 102 t/m 108.


Laurentiusplein ongeveer ter hoogte van de groentenzaak van Eusen.
Kijkend in de richting van de kruising Tenelenweg, Vincentiusstraat.

Laurentiusplein 36 t/m 56 met waterpomp vlak na de bouw in 1915 t/m 1921.
(ga met de muis over de foto)


Laurentiusplein 25, 27 en 29.


Laurentiusplein 32 t/m 80 na de renovatie met de "decoratieve" waterpomp nu voor huisnummer 54.








Laurentiusplein

Het Laurentiusplein, thans een beschermd dorpsgezicht, was de eerste uitbreiding van het dorp.
De oude dorpskern lag rond de Laurentiuskerk, door de mijnindustrie was er ook in Voerendaal behoefte aan mijnwerkerswoningen en ging men bouwen buiten de dorpskern.

Het Laurentiusplein werd in 1915-1921 gebouwd naar ontwerp van Jan Stuyt volgens de tuinstadgedachte. De kolonie omvat 143 woningen aan een straat die de vorm van een halve cirkel vormt -waarmee bijna letterlijk de schematische voorstelling van de tuinstad door Ebenezer Howard wordt gevolgd- en in het midden daarvan een rechthoekig pleintje. De woningen zijn duidelijk herkenbaar als werk van Stuyt door de toegepaste zwart-witte tegeltjes op de kopmuren van de huizenblokken. In de periode 1999-2005 zijn de woningen gerenoveerd.


Op het bovenstaande kaartje is de uitbreiding duidelijk te zien.

Het Laurentiusplein was de eerste uitbreiding van het dorp gevolg door de Tenelenweg en de Spekhouwerstraat met daar tussenin de Vincentiusstraat. Begin vijftiger jaren van de vorige eeuw kwam daar de Panhuisstraat bij.
In het zelfde decennium werd het voetbalveld aan de Spekhouwerstraat opgeofferd voor de nieuwbouw van de Parkstraat, Borenburgstraat, Wolfsestraat en de Dammerscheidtstraat.

Natuurlijk woonde in Voerendaal niet alleen mijnwerkers. Voerendaal was van oudsher een boerendorp en later een forenzengemeente. Veel inwoners van Voerendaal werkten in Heerlen waaronder ook artsen en middenstanders.
Aan de Hogeweg richting Kunrade lagen de villa's van de notabelen van die tijd. De burgemeesterswoning van burgemeester Dautzenberg lag aan de Hogeweg waar later de familie Eyck in trok, die een drogisterij runde in de Oranje Nassaustraat in Heerlen. Op de hoek Hoolstraat/Hogeweg lag de villa van Meester Leclou, huize Inter Nos. Tegenover de jongensschool aan de Hogeweg 58 lag de luxe woning van meester Vleugels het hoofd van de school en op nummer 60 woonde Dr. Beeuwkes een specilalist van het St. Jozefziekenhuis in Heerlen.
Het huis van Dr. Beeuwkes en de daar tegenoverliggende St. Jozefschool was in de vijftiger jaren de begrenzing tussen Voerendaal en Kunrade. Gezien vanuit Voerendaal lag links van de Hogeweg de boomgaard van boer Crijns met een stuk verderop zijn Boerderij. en weer zo'n 200 meter verder het pand van Alfred Senden, eveneens een boerderij. De rechterkant was het toekomstige bouwterrein voor het nieuwe gemeentehuis dat toen gevestigd was in het voormalige nonnenklooster naast de Mariaschool.
Ter hoogte van de Breemstraat begon de bebouwing van Kunrade.


KInderen en volwassenen verzameld bij de waterpomp.
Het hoekhuis links is Laurentiusplein 32.
Dit is ongeveer de plek waar kleine vier jarige Léon Wesley werd opgepakt door de duitsers in 1943.